Πολύ γκρίνια έπεσε τελευταία και δεν είναι καλό για το κάρμα. Θα προσπαθήσω να το κάψω γράφοντας κανα δυο πραγματάκια για τούτο.
Ναι, πιστεύω ότι μερικά πράγματα σου γυρνάνε μπούμερανγκ ναούμ.
1. Ορισμένες λέξεις που παραπέμπουν σε δυσάρεστα πράγματα. Δεν μπορώ ούτε να τις γράψω αλλά ούτε και να τις πω. Θα αναφερθώ επιλεκτικά σε μερικές και θα παίξουμε κρεμάλα.
α. Ψηλό Δέντρο
Κ _ π _ _ _ σ σ _
β. Χρώμα
Μ _ _
γ. Κοινωνικό συμβόλαιο
Σ τ _ ψ _
2. Οι τρεις ή και περισσότερες τελίτσες στο τέλος κάθε πρότασης ή λέξης προσδίδουν μια διφορούμενη μελαγχολία.
Καλά είμαι μωρέ........
Θα το ήθελα πολύ.....
Να ‘σαι καλά......
Τι κρίμα....
3. Λόγια τύπου:
- Τι καλά να ήσουν εδώ (ok, αν αυτό συνοδεύεται και με τελίτσες τότε διπλό μπόνους κακού κάρματος, κερδίζεις έξτρα ζωούλα και αντί να παίζεις στις πίστες της Mario Land, καταλήγεις σε αυτές της Wario Land).
- Θέλω να σε δω
- Μου λείπεις
- Δεν ξέρω τι μου φταίει
- Θα ήθελα να μιλήσουμε
- Με στεναχώρησες
4. Αντικείμενα από ανθρώπους με τους οποίους έχεις πλακωθεί στο ξύλο κυριολεκτικά και μεταφορικά. Πλέον δεν ανταλάσσετε καλημέρες αλλά πεζοδρόμια.
Διάβασε και το βιβλίο του Marcel Mauss,“The Gift” (1922), αν δεν με πιστεύεις. Τα πράγματα/δώρα διατηρούν την ενέργεια των ανθρώπων που στα χαρίζουν**. Ξουτ από δω και ακόμα παραπέρα.
5. Oρισμένα τραγούδια που παραπέμπουν εκεί που ξέρεις. Ναι, ναι, εκεί που ξέρεις και εκεί που φαντάζεσαι και εκεί που δεν θέλεις.
Νο.1 τραγούδι στη blacklist: My Immortal – Evanescence. Μπρρρρρ!
6. Ελαχιστοποίησε το Μαύρο. Λιγότερα μαύρα ρούχα, μαύρα λουλούδια και μαύρη μου έχεις κάνει τη ζωή.
Φωτεινή εξαίρεση στον κανόνα: Το Black των Pearl Jam.
7. Κανόνες.
Rule no.1 about bad karma: You do not talk about bad karma.
Rule no.2 about bad karma: You DO NOT talk about bad karma.
Σε παρακαλώ κακό κάρμα ας μη γυρίσω στην επόμενη ζωή σαν κασέρι ΦΙΝΑ-βάλε Φίνα, φτηνή απομίμηση του Milner. Ε σε παρακαλώ.
**Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας για των δώρων το αληθές:
Στην Πολυνησία, δώρα προσφέρονταν σε διάφορες περιπτώσεις όπως γάμος, γέννηση, κηδεία, κόρη στην εφηβεία κτλ. Ό,τι δώρο δεχόσουν έπρεπε να το «ανταποδώσεις» γιατί ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με έννοιες όπως τιμή, status και mana. Το mana ήταν πηγή πνευματικής ευημερίας και «κατοικούσε» στους ανθρώπους, στα ζώα και στα άψυχα αντικείμενα.
Στους Maori, τα δώρα τύπου tonga (σχετικά με την ακίνητη περιουσία) έπρεπε να τα ανταποδώσεις γιατί ήταν συνδεμένα με τη γη, τους προγόνους, τη φυλή, την οικογένεια και το άτομο ενώ μέσω αυτών μπορούσε κάποιος να κερδίσει mana, δηλαδή πνευματική ευημερία.
Και αυτό γιατί κάθε δώρο τύπου tonga ήταν εμψυχωμένο από την προσωπική ουσία του φυσικού ιδιοκτήτη και από τα πνεύματα των προγόνων του, a.k.a. the hau. Υπήρχε λοιπόν στα δώρα μια δύναμη που υποχρέωνε τον δωρολήπτη να τα ανταποδώσει γιατί έφεραν προσωπικά στοιχεία προέλευσης ακόμη και όταν αυτά είχαν πλέον προσφερθεί. Σε κάθε αντίθετη περίπτωση, το hau αποτελούσε μια συνεχή απειλή εναντίον του δωρολήπτη, την παρουσία, μέσω της προσωπικής ουσίας, του φυσικού ιδιοκτήτη στη ζωή του.