Το κουτί και οι διαστάσεις του

Πέρασε αρκετός καιρός μέχρι να ξαναπιάσω τον υπολογιστή μου. Τους τελευταίους μήνες κάθεται εκεί στο ράφι, ψιλοκοιμάται στο hybernate, και τον ανοίγω ανά 2 εβδομάδες σχεδόν μόνο και μόνο για να κάνω shut down κανονικά ώστε να μην νεκρώσει η μπαταρία.

Ήρθε η Πρωτοχρονιά και φέτος! Πέρσι είχα γράψει ένα εξαιρετικά πετυχημένο (εννοείται) κείμενο περί των πραγμάτων που θυμίζουν τις γιορτές. Φέτος, δεν θέλω. Έτσι, δεν θέλω.

Περιμένουμε την άνοιξη ήσυχα αλλά γεμάτοι σκέψεις γιατί το καλοκαίρι τελείωσε νωρίς και κανείς δεν ήταν έτοιμος για τον δύσκολο χειμώνα. Όχι mood to love και σάλτσες όπως πέρσι αλλά mood to think clearly για φέτος. Καλά μυαλά που σκέφτονται έξω από το κουτί.

Happy new year and think out of the box.

Forever and ever

Yesterday was awesome. It feels like love and caring again in the outside world. Regrets I've had a few but then again too few to mention. All is ok and if not, it will eventually be. Together we shall defeat sorrow and grief. We are all alive. 


I got overwhelmed by this song. Lov lov lov and take care. We are here for one another, just take me out tonight. 

I don't like this law about human relationships that says they all get f*cked up in the end

Είναι τρομακτικό το πώς αλλάζει ο θίασος που πρωταγωνιστεί στην πραγματικότητα μας. Κόσμος που έρχεται, κόσμος που φεύγει, κόσμος που παύει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο, κόσμος που αναλαμβάνει ξαφνικά ρόλο κομπάρσου, κόσμος που κάνει πετυχημένες εμφανίσεις guest star, κόσμος που σε αλλάζει, κόσμος που αλλάζει ο ίδιος, κόσμος που σε εμπνεύει, κόσμος και κόσμος και κόσμος και κοσμάκης.

Δηλαδή όσο η γη γυρίζει, ο κόσμος θα "βρωμίζει" και ως εκδίκηση, το σύμπαν του Κοέλιο θα σου ανταποδίδει με διάφορους τρόπους και φυσικά με εξαιρετικά μεγαλοπρεπείς καταστάσεις όσα έχεις κάνει εναντίον του;

Δεν ξέρω ποιο θα ήταν χειρότερο. Να έχουμε μείνει όπως όταν ήμασταν στα 18 και στη φάση ή να έχουμε μεγαλώσει και τραβήξει ο καθένας τον δρόμο του χωρίς γυρισμό. Όταν κάνεις δέκα βήματα μπροστά, ξεχνάς να κάνεις το απαραίτητο βήμα προς τα πίσω; Ζώον, αυτό το πίσω ήταν που έφτιαξε το μπροστά.

Μα η εξέλιξη είναι απαραίτητη. Μα δεν είσαι εδώ για να το μοιραστώ μαζί σου. Μα όταν βρεθήκαμε ξέχασα να στο πω. Μα όταν μιλήσαμε στο τηλέφωνο δεν ήθελα να στο πω. Μα αυτή την περιόδο είμαι στον κόσμο μου. Μα είναι μερικά πράγματα που επιλέγω να κρατήσω μόνο για μένα. Μα είναι άλλα που ντρέπομαι να τα μοιραστώ. Μα καλά τώρα με θυμήθηκες;

Οι ανθρώπινες σχέσεις. Σταμάτα να προσπαθείς για αυτές που δεν τραβάνε από την αρχή και καταπιάσου με αυτές που τραβούσανε από την αρχή.

Θυμάσαι εκείνο το καλοκαίρι στην Ικαρία μετά το πανηγύρι; 8 χαρούμενα άτομα στοιβαγμένα στο τζιπ της Ελένης.

Θυμάσαι εκείνο το πασχαλινό απόγευμα στο σπίτι της Νατάσας μετά τις αποκαλύψεις; 8 προβληματισμένα άτομα αραδιασμένα σε δυο καναπέδες.

Αυτό. Όταν και στο μέτρο του εφικτού πλέον.

Υ.Γ. Α ξέχασα να σας πω, ότι έχω και μια γειτόνισσα που είναι λίγο κάπως. Είναι γύρω στα 65 και όποτε την βλέπω κλαίει και μου μιλάει για τότε που πέθανε το σκυλάκι της στην αγκαλιά της από πνευμονικό οίδημα. Νιώθει τύψεις που δεν το κατάλαβε νωρίτερα ώστε να το σώσει. Της είπα ότι δεν πρέπει να νιώθει τύψεις γιατί ήταν κάτι εντελώς απρόβλεπτο και να πάρει άλλο σκυλάκι αλλά να μην του δώσει το ίδιο όνομα. Καλά δεν έκανα;

Urban trumpet goes to camp!

Μου είχε λείψει το toothpasteremains. Το επισκέφτηκα ξανά προχτές μετά από πολύ καιρό και μύριζε λεβάντα με λεμόνι. Αχχχχχχχχχχχχ! Εισπνοή, εκπνοή!

Για την συνέχεια της ιστορίας αναφέρω ότι η αστική τρομπέτα πάει κατασκήνωση σε αυτές που ομαδάρχης είναι ο Έρνεστ. 

Γούχουυυυυυ! Κατασκήνωση, παιδάκια, μπάνια, μπουγέλα, οδοντόκρεμα στα παπούτσια, πίτσα στο επισκεπτήριο, καπέλα BOSS και SMILE, κουτσομπολιό για τoν ομαδάρχη, θεωρίες συνωμοσίας για την ξινή στο διπλανό κρεβάτι! Ναι, ναι, ναι!

This is not an ordinary post. Θα ήθελε να το σκεφτείς σαν αυτές τις ζωγραφιές στο δημοτικό. Σπίτι - τετράγωνο, λάμπα στρόγγυλη κρεμασμένη στη μέση, κορίτσι και αγόρι - γραμμικό, πουλάκια - σε σχήμα m και λουλούδια -σε σχήμα v με δυο "ο" σε κάθε κοτσάνι. (Αν καταλάβεις τι έννοω, σφύριξε). 

Επίσης, θα ήθελε να το τραγουδήσεις όπως το τραγούδι ΤΣΑΙ που γράφτηκε πέρσι αλλά δεν βρήκε ποτέ τον δρόμο για την ακουστική κιθάρα που του άξιζε.

ΤΟ ΤΣΑΙ

Δώσε μου ένα φακελάκι τσάι

Γιατί έχω μόνο χύμα

Πιες λίγο τσάι γιατί έχεις ακούσει πολύ Mogwai

Αρκέστηκες χτες στα μπίρι μπίρι

Και τώρα η φωνή σου δεν κάνει τρεχαντήρι

Άσε με να σου δείξω πως φτιάχνεται το τσάι

Άσε με να σου πω πόσο πολύ σε αγαπώ

Δεν με παρατάς λέω εγώ και άσε με να κάνω το τσάι όπως θέλω εγώ

Είμαι άνθρωπος που στις σχέσεις του δεν είναι στα χάι

Θα ήθελα να είμαι ηθοποιός χωρίς φως

Θα ήθελα να είσαι λιγότερο στραβός

Κουβέντα να βγάζεις στο δευτερόλεπτο και χωρίς να το περιμένω

Μα μη με ζαλίζεις γιατί έτσι είμαι εγώ            

Άσε με να σου δείξω πως φτιάχνεται το τσάι

Άσε με να σου πω πόσο πολύ σε αγαπώ

Δεν με παρατάς λέω εγώ και άσε με να κάνω το τσάι όπως θέλω εγώ

Είμαι άνθρωπος που στις σχέσεις του δεν είναι στα χάι

Δώσε μου ένα φακελάκι τσάι

Γιατί έχω μόνο χύμα

Δώσε μου ένα φιλί

Για να μου γλυκάνεις τη φωνή

Υ.Γ. ζέστη, σκάσαμε. 

Xmas..somebody to love

Καταλαβαίνεις ότι έχουν έρθει οι γιορτές όταν:

1.   1. Αρχίζουν οι διαφημίσεις της Hasbro στην τηλεόραση για τα παιχνίδια (λάμπι πρετσιόζι)

2.   Ξεκινούν συζητήσεις τύπου “τι θα κάνεις τις γιορτές” και συνεχίζουν με  απαντήσεις τύπου “εδώ θα είμαι μωρέ”

3.  Κάνεις πρόγραμμα και μοιράζεσαι με οικογένεια και φίλους δρομολόγια σε αεροδρόμια και κτελ (τα τρένα κομμένα φέτος λόγω των απεργιών) για να μαζέψεις όλους τους αλλοπαρμένους

4.  Ρωτάς ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα ..“πότε είπαμε έρχεται η δις Κικιρίκου;….α ναι! Ο Σκύλος που Γαγβίζει και σίγουρα δεν Δαγκώνει; α…ναι

5.  Έρχεται η ώρα να ψήσεις και να διακοσμήσεις αμερικάνικα, χριστουγεννιάτικα, πολύχρωμα κουλουράκια

6.  Προσλαμβάνεσαι για να καθαρίσεις όλα σου τα σπίτια: πατρικά, εξοχικά, ενοικιαζόμενα

7.  Προγραμματίζεις τις διανυκτερεύσεις φίλων στο σπίτι σου. Έχουμε και λέμε, Παρασκευή με Δευτέρα ο Πίκος Απίκος, Τρίτη με Σάββατο η Τέτα η Κοκέτα, ωχ Τρίτη έρχεται και ο Μπράιaν Ανταμς, πως θα χωρέσουμε όλοι μαζί;

8.  Σε προσεγγίζουν με υστερόβουλες ιδέες περί  διοργάνωσης γιορτινού πάρτι στο σπίτι σου και περνάς στην αντεπίθεση..“πάνω από το πτώμα μου” ή για να το ευχαριστηθείς περισσότερο “over my dead f_ckin body"

9.  Προσπαθείς να θυμηθείς πως γιόρτασες πέρυσι (ναι ρε φίλε, τι κάναμε πέρσι, πού είχαμε βγει;)

10. Θυμάσαι τα περσινά λαμπάκια που διακοσμούσαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο και τα οποία είχες χώσει στο πατάρι; Ε, φέτος δεν ανάβουν, κάηκαν (κινέζικα θα ήταν)

11. Ξαφνικά, όλες οι φίλες σου έχουν υποχρεώσεις στις μαμάδες τους και εξαφανίζονται. Μελομακάρονα, κουραμπιέδες,κανταΐφια

      12. Πέφτει στο τραπέζι το θέμα των ημερών “τι θα κάνουμε την Πρωτοχρονιά”

13. Μπαίνεις σε mood to love…γιατί όλες τις υπόλοιπες μέρες δεν μπορείς να πράξεις αναλόγως. Πρέπει να έχεις το περιβόητο πνεύμα των Χριστουγέννων να στο θυμήσει.

        Γενικά, να αγαπάς. Πολύ να αγαπάς τους ανθρώπους! Να αφήνεις τον καιρό να περάσει, να σε σημαδέψει και καρτερικά να επουλώσει τις πληγές σου ώστε να μην περιμένεις το περιβόητο πνεύμα του Πάσχα να σου θυμήσει ότι πρέπει να μπεις  και σε mood to forgive..

"Ρε, δεν υπάρχει σου λέω"

(Μια διαφορετική θεώρηση της έκφρασης "Δεν Yπάρχει".)


Μια τυπική λίστα με μέρη που έχεις επισκεφτεί θα μπορούσε να περιέχει: 

1.  Λονδίνο
2.  Αμστερνταμ
3.  Νέα Υόρκη
4.  Παρίσι
5.  _____

Μια άλλη λίστα με μέρη που έχεις επισκεφτεί θα μπορούσε να περιέχει:

1. Schiphol Airport, Amsterdam

2. Heathrow Airport, London
3. Macy's, New York 

Places vs Non-Places. Η σύγχρονη μάχη μεταξύ "what is defined by itself" και "what is defined by us".